Bergsbruk, Skinnskatteberg - Färnaleden

• Bergsbruk * *

Bergsbruk oznacza wykorzystanie góry. Kamień bogaty w minerały i elementy, takie jak Żelazo, Miedź, Cerium i podobne mogą być łamane i przetwarzane w celu wydobycia elementów. Elementy te obejmują ważne komponenty w dzisiejszych metali, dzięki którym możemy produkować takie rzeczy jak narzędzia, samochody, budynki, elektronika i baterie.

Bergslagen

Początkowo Bergslag był wyznaczeniem grupy alpinistów na obszarze, który miał przywileje górskie (prawo użytkowania górskiego). Termin ten uznano za cały region, w którym działali ci alpiniści. Po odkryciu złoża rudy ciał w okolicy Skinnskatteberg, zwanej dalej Skinsäckaberg, królowa Margareta wydała 1366 przywilejów dla "Bergsmen on Skinsäckaberg". Ziemia i górnictwo zaczęły docierać do żelaza i innych metali w dół góry. Jedną ze starszych kopalń w okolicy jest Korphyttan, o którym mowa w Jordeboku już w 1552 roku. W gminie mamy również jeden z najbogatszych na świecie obszarów górniczych Bastnäs, gdzie po raz pierwszy udokumentowano element Cerium. Oba kopalnie znajdują się w gminie Riddarhyttan.

Bergslagen został zorganizowany przez Bergskollegiumet, centralne biuro w Szwecji, które było aktywne w latach 1637-1857.

• Breaking * *
• Breaking * *

Współczesne młyny górskie są dziś prowadzone przez kopalnię lub przełomowe maszyny do jazdy na rolkach, dynamit, koparki i wysypiska. Ale setki lat temu, przed użyciem prochu, metody były bardziej prymitywne. Powszechną metodą wydobycia było stworzenie, gdzie strzelałeś do ściany kopalni. Wahania temperatury i ciepła spowodowały pęknięcie w górach, które po kawałku można odciąć ręcznie od plucia, luzu i siekania. Czasami woda chłodząca była również wykorzystywana do przyspieszenia wahań temperatury preparatu. Rozkład tego czasu był bardzo wymagający fizycznie i ryzykowny, zwłaszcza ze względu na ryzyko hodowli kamienia i powstawania gazu w korytarzach kopalni.

• Coloring * *
• Coloring * *

Aby następnie wytopić żelazo z rozbitego materiału kamiennego, aby zrzucić żelazne sufity, w kabinach hrabstwa zbudowano piece do pieczenia rudy. Duże piece były ogrzewane ilością węgla i węgiel ten musiał być stale produkowany na miejscu. Las odegrał kluczową rolę. Duże ilości drewna trafiły do młyna górskiego, który stał się również czynnikiem przyczyniającym się do rozwoju tartaku (duże napięcie i ponowne sadzenie lasów). Węgiel został wykonany przez ciężko pracujących Bergsmanów i Kolare składających drzewa oraz drewno podróżne i drewno ściśle związane w Kolmilor. Drewno było pokryte Stybb (mieszanką cząstek węgla i piaszczystej gleby), aby drewno było powoli chłodzone w kontrolowanym środowisku, a nie tylko spalane. Słabe spalanie tlenowe spowodowało po dniach mielenia węgla drzewnego. Prace frezowania wymagały, gdy mila, po budowie i zapłonie, musiała być monitorowana przez całą dobę, tak aby mila nie została pobita (nieznany do otwarcia płomieni). Po zburzeniu mili i ochłodzeniu węgla, został przewieziony do dużych kotłowni w piecach mas, czekając na użycie jako paliwa w piecach mas.

/ Colbs

Wszystkie dna węgla, które można znaleźć w tych terenach leśnych świadczą o zakresie frezowania węgla podczas dni chwały górskiego młyna tu w Bergslagen. Ten znak informacyjny jest umieszczony na dnie węgla, gdzie można zobaczyć pozostałości po węglu. Dno węglowe jest rozpoznawane na jego zazwyczaj okrągłej powierzchni między 5- 15 metrów średnicy, która utworzyła podstawę resmilas. W podłodze węgla drzewnego rzadko rosną młode ziarna. Były również tzw. młyny ligg, które skutkują inną formą na dnie węgla. Resmilan był najczęstszym wariantem w okolicy. Większość lasów została zebrana z korzyścią dla produkcji węgla do pieców masowych, a muły węglowe były rozrzucone prawie wszędzie w lasach. Na każdym kilometrze często bywała również krowa węglowa, w której żyły węgle, podczas gdy strzegły mili.

• Work in the area today * *
• Work in the area today * *

Ostatnią kopalnią gminy do zamknięcia był Bäckegruvan w Riddarhyttan w 1979. Dziś Skinnskattebergs to kopalnia, a nie fascynujące dziedzictwo kulturowe. Obecnie w ośrodku nie ma młyna górskiego o dużej skali, ale dziś w tych pięknie rustykalnych środowiskach, takich jak przewodnicy, wystawy sztuki i koncerty, jest wiele historycznych doświadczeń kulturalnych. Od czasu do czasu obszar jest odwiedzany przez podmioty międzynarodowe poszukujące potencjalnych złóż mineralnych do wydobycia. Ale jak dotąd, te nowoczesne działania poszukiwawcze nie doprowadziły do żadnego odrodzenia w Skinnskattebergu. Obecnie jest to Bergsstaten, specjalny organ decyzyjny w szwedzkim Państwowym Urzędzie Administracyjnym, szwedzkim Geologicznym (SGU), który zajmuje się sprawami dotyczącymi eksploracji i wydobycia minerałów w kraju.

Colar Village Coalition *

Tradycja, wiedza i rzemiosło frezowania węgla są obecnie prowadzone poprzez produkcję węgla na małą skalę. W Skinnskattebergu, w Kolarbynie, od 2007 roku zbudowali i podpalili węgiel w tradycyjny sposób. To doceniane i dobrze odwiedzane doświadczenie może być również częścią SLU School of Forestry studentów poprzez szkołę średnią na podstawie kursu koalicji i historii lasów. Uczniowie, razem z naszymi lokalnymi duszami ognia, budują milę wewnątrz Kolarbyna, która jest tradycyjnie oświetlana każdego roku w połowie sierpnia. Po wielu dniach dopasowania mila, mila jest zburzony i węgiel drzewny jest używany przez mieszkańców w późnym latem spokojne wieczory barbecue.

Proszę odwiedzić Milę Kolarbyna, wewnątrz Kolarbyn Eco- Lodge, aby wziąć udział w znakach informacyjnych frezowania tam. Proszę jednak uszanować, że w Kolarbyn Eco- Lodge są zarezerwowane goście, którzy obecnie cieszą się ciszą i naturą.