Kyrkbergen och Gubbängen

Stok wznosi się w górę i można wspiąć się zarówno na stosie jak i na kamień, aby dostać się na szczyt. Ważne jest, aby trzymać język prosto w ustach, gdy nawigacja między gigantycznymi ziarnami, suszone płomienie, zamglone klocki i tajemnicze skały.

Niektóre granaty zostały odłamane w środku i stoją jak kominy od wzgórza. Trzymając się lewej strony przy wspinaczce, wejdziemy w bardziej liściastą część z późnymi dębami i płatkami. Na kilku pączkach drzew, zielona lawa z liści płuc rośnie w znakomitym sjok. Lunglaven wskazuje na długą ciągłość starego drewna twardego. Rozwija się w obszarach z dobrym dostępem do światła i wysoką wilgotnością, w środowisku, gdzie wydaje się być dużo w chodnikach Kyrkbergen. Oprócz liści płucnych, istnieje duża liczba gatunków, które pokazują, że naturalne wartości są wysokie.

Nie ma zaznaczonej ścieżki, więc można wybrać drogę w górę strome. Zostanie po lewej to wskazówka. Tam, gdzie ma swoją nazwę nie jest trudno zrozumieć, jeśli się na szczycie góry. Stąd można zobaczyć kościół w Åtvidaberg, niedaleko. Odwrócenie się jest tuż pod stromym ołtarzem, gdzie, między innymi, rośnie drobny proszek wełniany. Gullpudra rośnie w sumpych lasach, często na strumieniach lub ciekach wodnych. Podczas kwitnienia ostrze podtrzymujące ma piękny żółty kolor zielony. Mchy idą daleko w górę i leżą jak puszyste koce nad kamieniami. Małe wino miednicy idzie w dół w wózku z wyższej lokalizacji.

Jeśli przejdziecie na drugą stronę żwiru, oto szczątki Gubbängen. Ten obszar liści był wcześniej używany jako molo i beteshage. Flora, bukiety kłopotów i niektóre drzewa, które wcześniej były tłumione plotek o poprzednim użytkowaniu gruntów. O wiele łatwiej się chodzi.