Silforsdammen, Långhed

Przez całą historię ludzie zawsze chcieli rozwijać i wykorzystywać zasoby naturalne, takie jak woda, aby jak najlepiej poprawić swoje życie. Dzięki temu rozwój społeczny posunął się naprzód.

Hässjaån, który przechodzi tutaj, ma 45 km długości, był używany na wiele sposobów w całej historii. Na moście w Silfors rzeka prawdopodobnie po raz pierwszy na początku XIX w. Do przechwycenia mocy użyto koła wodnego zasilającego tartak.

Obecna budowa została prawdopodobnie zbudowana w latach 30. Silforsdammen produkował energię elektryczną dla tartaku od 1918 do lat 80-tych, ale obecnie nie działa.

Rafting w Hässjaån rozpoczął się w 1880 roku i był ważny dla zarządzania przemysłu drzewnego w Szwecji, ale również lokalnie do tartaku Silfors. Posiadanie lasów zapewniło możliwość uzyskania dochodu dla właściciela lasu i pracy zawodowej dla osób, które otrzymały pracę.

Do stawu trafiono drewno do transportu do tartaku w Silfors. Drewno zostało wprowadzone przez krokwi do piły. W celu obchodzenia się ze zwiększoną ilością drewna później dodano przejście ścieku i kanału. To przejście jest pozostałością i mówi się o nim więcej na moście wzdłuż promenady.

Po wierszu, wierszu przeciwko wielorybnikowi, było wspólne pranie dla wieśniaków, które skończyło się pod koniec lat 70. Ci, którzy chcieli się umyć, wzięli własne drewno, aby ogrzać wodę w ścianach patelni. Pralnia była różnymi formami sody i lutni, które można było kupić w małej nieruchomości handlowej, Hedbacka różnych oddziałów handlowych, w Silfors.

Obok komór węglowych zbudowano również komory, a wycieki zostały pobrane z piły. Węgiel został przekazany do Alfty koniem i wozem do dalszego transportu na linii kolejowej, która została ukończona pod koniec XIX wieku. Wygląda na to, że jest tu koalicja, ponieważ w ziemi jest czarny zarost.

Około 750 m na północny wschód od stawu, po drodze, można zabrać drewno z powrotem. Na dużej płaskiej powierzchni dokonano mechanicznego i naziemnego sortowania. Jeszcze dalej znajdowały się obudowy węglowe, gdzie mieszkali robotnicy.

Obecnie w 2025 r. trwają dyskusje na temat starych stawów i wody w całej Szwecji. Jak to będzie wyglądać w stawie w Silfors jest niejasne w momencie pisania.