Munkaskog

Het bouwen van het strand in de buurt is vandaag de dag populair, maar als je kijkt naar waar de boeren hun boerderijen aan de westkant van de Vättern plaatsten, vind je een ander patroon.

De betere landbouwgrond was meestal op een goede afstand van de kustlijn en daarom werd besloten om dorpen en boerderijen op de hoogte te vestigen. Het was niet het uitzicht op zee dat regeerde, maar waar het veld en de angst zich bevonden. Een duidelijke uitzondering op bovenstaande regel is het dorp Munkaskog ten noordoosten van Habo. Hier ligt het dorp en het bouwland op de vlaktes tot aan de Vättern.

De naam Munkaskog klinkt alsof hij gerelateerd is aan het kloostersysteem in de Middeleeuwen. Het eerste bewijs van de lokale naam is uit 1539: De naam geeft aan dat het eigendom was van een klooster. Het was een bosgebied geschonken aan Varnhems klooster in de 13e eeuw.

Op verschillende plaatsen binnen de huidige Habo Gemeente niet goed voor de landbouw, en dit leidde tot het genot van andere industrieën. Soms waren er kleinere bijinkomens, maar soms waren de industrieën naast de landbouw van het grootste belang. De nabijheid van de Vättern profiteerde van deze industrieën en bijvoorbeeld de visserij werd voor sommigen een belangrijke bron van inkomsten.

Het zeevervoer was ook belangrijk en vaak soepeler dan het wegvervoer. Met de opening van het Göta-kanaal Västgötadel in 1822 en de Östgötadel 10 jaar later werd de Vättern-vaart aanzienlijk gewijzigd. Dan zowel het aantal laarzen en de grootte van de tonnage verhoogde explosie. Als gevolg hiervan is de haven van Jönköping geëvolueerd, maar de intensievere zeevaart zou ook ten goede komen aan het kleinschalige zeevervoer. Veel laadplaatsen met bier lagen langs de kustlijn binnen de huidige Habo gemeente.

Een van deze laadplaatsen was gevestigd in Munkaskog. In 1900 werd besloten om de oost-westweg naar de brug breder te maken dan andere wegen in het dorp. Het werd 6 meter breed in vergelijking met de andere wegen met slechts 4 meter breedte. De brug in Vättern was ongeveer 70 meter lang. Het dorp bestond bij de verschuiving van vier huizen, en toen het dorpshuis nieuwe grenzen kreeg als gevolg van de verschuiving, betekende het dat de huiseigenaar Per Bohman... moest verhuizen uit de oude dorpskern, nauwelijks 1 km ten zuiden. Als compensatie voor alle pogingen om het gebouw te verplaatsen, moesten de andere mede-eigenaars in het dorp een financiële compensatie aan Bohman betalen.

Een van de boerderijen in Munkaskog was een ziekenhuishuis. Dit betekende dat de terugkeer of lease betaalde ziek of slechte zorg.