Milstenar

Milsten, een hulp toen de reisbrief werd geschreven.

Zweden was niet de eerste met mijlpalen. Ze verschenen in het Romeinse Rijk en in Europa introduceerde Denemarken milstones in de 16e eeuw.

Het was door de Gästgivar Order uit 1649 dat mijlpalen en mijlpalen werden opgezet langs de landwegen. De boeren hadden lange tijd geklaagd over de schietplicht, waarbij het werd beweerd om reizigers en ambtenaren te ontslaan. Tegen het midden van de 17e eeuw had dit niveaus bereikt dicht bij het breekpunt van wat de almachtige deed.

Tijdens de Grote Machtperiode groeide de centrale overheid, wat leidde tot meer reizen. In plaats daarvan introduceerde Kronan een verdrag en reistoelage aan zijn ambtenaren, waardoor de behoefte aan kennis van afstanden in het land. De mijlpalen hadden tot doel een betrouwbare basis te verkrijgen voor de berekening van de reisvergoeding. Het meten van de wegen was gebaseerd op het kasteel van Stockholm, zonder rekening te houden met provinciale grenzen en woonplaatssteden. Meestal werd een grotere paal opgezet op elke [mile] (https://sw.wikipedia.org/wiki/Mil), en kleinere posten markeren een halve of een kwart mijl. In zijn richting werden twee houten palen opgezet in de helmil plaats.

De mijlpalen werden meestal gemaakt van hout, een relatief goedkoop en gemakkelijk verwerkt materiaal. Stoelen in steen waren al in de 17e eeuw, maar de kosten maakten ze vrij weinig. In 1750 komen stenen steeds vaker voor. In verband met de ontwikkeling van gegoten technologie in de 19e eeuw, werden mijlpalen in ijzer een alternatief dat goedkoper was dan de stenen, en in de tweede helft van de 19e eeuw domineren ze volledig tussen de mijlpalen.

De landelijke leiders van de verschillende graafschappen kregen de opdracht om mijlpalen langs de wegen op te zetten. De steen werd voorzien van het monogram van de koning en koninklijke kroon en gegraveerd 1 mijl, 1⁄2 of 1⁄4 mijl. Zelfs de stamhoofdnaam kon worden opgenomen op de steen of het jaar toen de steen werd opgericht.

In de jaren 1870 ging Zweden over op het metersysteem en in 1895 trad een nieuw wegteam in werking. Daarna worden geen nieuwe mijlpalen vastgesteld. Met motorisme, de noodzaak om afstand en tijd te berekenen en de nieuwe tekens die uiteindelijk werden opgezet toonden afstanden in mijlen naar geselecteerde bestemmingen. En dan is het doorgegaan.

Als je langs een weg gaat waar mijlpalen zijn, weet je dat de weg al heel lang in het landschap rondloopt. Misschien is het een manier waarop mensen honderden jaren reizen. Vaak zijn deze wegen een beetje winderig en niet zo breed, maar aangepast aan velden en weiden, natuurlijke obstakels en gelegen in goed gedraineerde modi. Voor het automobielisme was er geen behoefte aan rechte wegen.

De mijlpaal langs de weg tussen Skäggsfors en Brandstorm is een 1⁄4-mijl steen, gesneden in zandsteen en met inscriptie onder Karl XII's gekroonde naam chiffer: "1/4 MIIL." De steen staat in een koude-murat postament. Karel XII was koning van 1697 tot 1718. De steen werd verhoogd tijdens zijn regering. In Fornköping, steennummer L1972:5108.

Skaraborg County was vroeg om de provincie te voorzien van mijlpalen. De vroegste werden in 1652 opgericht. Milstenar wordt beschouwd als Forn onderwerping en beschermd door de Cultural Environment Act.