Finnsboskogen, Naturreservat

De Finnsboskogen is een bosreservaat gelegen naast de rivier de Sennan. Op de hellingen tot aan de rivier groeit bladerbos. In het bos boven de helling is het de eik die domineert. Er zijn geen gemarkeerde gewrichten in het gebied, maar boven de pisten is er een geëscaleerd pad om op te lopen.

Bezoekers die Het residentiële bos kan genieten van zwerven in een afgelegen gebied en gewoon horen het geluid van vogelontvangsten en de wind truc in de bomen. Er is ook de mogelijkheid om vogels te zien of mossen en korstmossen te bestuderen. In de pisten is de grond nat en het is vrij moeilijk om naar beneden te komen naar Sennanån deze weg. In het noordoosten van de helling is de grond echter wat droger, hier kun je naar beneden gaan als je rubberlaarzen hebt. Er is ook een weg naar Sennanån, direct ten oosten van de reservegrens die u naar de waterloop brengt.

Sumpy en nat in de pisten

Op de hellingen is het weelderig en nat. Dit komt omdat het bronwater uit de grond dringt. Het water stroomt over en op sommige plaatsen wordt het water ook opgevangen in de bodem en wordt natte, zachte en ruige grond. Deze weelderige en natte omgeving is van groot belang voor bosdieren en planten. In Finnsboskogen leven soorten als dunmos en schaduwmos. Dit is een signaalsoort die laat zien dat het een waardevol bos is waar we in zitten.

Waardevolle mossen

Naast Sennanån zijn er ook oer laves die een zeer hoge signaalwaarde hebben voor alskogar in zuidwest-Zweden. Bosshakmossa, lacquette, vioolpinnen, beschamend, blauw mos en gedurfd zijde mos zijn andere interessante soorten die ook in het gebied worden gevonden. Naast de rivier groeien ook bloeiende kruiden zoals bekkenborstel, trap en cartridges. In het reservaat leven kraaien, het is een vogelsoort die als nauw bedreigd wordt geclassificeerd. De kraai is afhankelijk van oudere gevarieerde bossen met oudere bomen en dood hout.

De geschiedenis van het bos

In de late jaren 1600 was de vallei langs Sennan een open landschap met weiden en lieslandschappen. Op dat moment was het gebied deel van Earthbo's bezittingen in de sok van Enslöv. In het noordwestelijke deel van het reservaat is er minder teeltdrempel. Deze rails vertellen ons dat het land als veld is gebruikt. Toen oude boeren een veld opruimden, verwijderden ze de stenen die in de manier van teelt lagen en zetten ze in de draad. Met behulp van kant, schop en handkracht is steen al lang uit het bouwland gebroken.

De weddenschap stopte en het bos nam het over.

Aan het eind van de 19e eeuw en in het begin van de 20e eeuw bestond het gebied uit een schaars loofbos en in het bos gingen de dieren op aas. In het laatste deel van de 20e eeuw werd het gebied niet meer gebruikt als angst en weide, en sindsdien is het bos dichter en dichter geworden.