Silforssågen, Långhed

Silforssetten ontwikkeling uit de jaren 1880

Hässjån als onderdeel van de ontwikkeling van de samenleving in Långhed is altijd belangrijk geweest en de mens had het vermogen om zijn macht te vangen.

De eerste zagerij in Silfors, bij Silforsfallet, in Hässjaån, werd in 1880 opgericht door Per Andersson. Waarschijnlijk. Per ziet de mogelijkheid van het opslaan van het hout, in het meer Sillen, dus bleef het nat voor het zaagmoment zelf. Tien jaar later verkocht hij het aan huiseigenaar Anders Olsson, nr. 4, en Jon Olsson, nr. 5, in Gäddvik Alfta.

In de jaren 1880 werd de vloot gebouwd. Als onderdeel hiervan werd kennis onder andere uitgenodigd. Warmland waar ze eerder geraft waren. Goede mensen kwamen hier om ons te helpen de rivieren nuttig te maken om te raften en te voorkomen dat het hout vast komt te zitten.

Seizoensarbeiders verhuisden nu naar Långhed en nieuwe professionele categorieën kwamen op het gebied van loonarbeid. Dit betekende grote veranderingen voor de regio en nieuwe mensen vestigden zich en de ontwikkeling ging door. Het dorp Långhed werd uitgebreid met huisvesting en gemeenschapsontwikkeling begon met business, service en zelfs een soberheid lodge. Om zaagplanken te kunnen zien, werd de kracht van de Silfors-kast door een waterwiel gebruikt. Om logs en boards te beheren, werden eerst handgetrokken karren op rails gebruikt. De activiteiten in de zaag gingen vooral door van het voorjaar tot het najaar ertussen was werk in het bos.

Begin 1908 werd de zaag herbouwd en Silfors zagerijen AB gestart. De manager was Olof Lindström. In het begin van de jaren '20 werd het bedrijf zwaar gewogen door grote schulden, maar het was erin geslaagd om met de geldschieters om te gaan en toen was het een paar moeilijke jaren om de zaag weer op de been te krijgen. Van de 20e eeuw tot de Tweede Wereldoorlog, zware economische jaren voor Zweden en ook voor de houtzagerij industrie. In 1938 werd een centrale gebouwd te Hässjaån en in de jaren '40 bloeide de zaag onder andere voor de bouw van 3 kolenovens voor de productie van gengasschool. Stockholm en Uppsala waren de belangrijkste kolenmarkten. Tijdens de oorlogsjaren, 1940-41, stond de zaag stil en werd alleen steenkool verkocht.

Gedurende deze tijd leverde het bedrijf ook meterhout aan de brandstofcommissie om het kapitaal te voorzien van brandhout. Deze activiteit was in Röstabo.

Om te profiteren van morsen bits, ribben, bakken en wolven, koolstof overstromingen werden gebouwd, op Hässjån De laatste kolom werd in 1958 samengevoegd.

De houtzagerijindustrie bloeide in de jaren vijftig met hoge houtprijzen. Tijdens deze periode waren leven en beweging overal in Silfors voornamelijk gerelateerd aan het werk van de zagerij. Een groot aantal mensen werkte bij de zaag met alles van eenvoudige kleine klusjes tot meer geavanceerde klusjes die grote expertise en ervaring vereisten. Er waren huizen in het huis genaamd de Kasern.

In de late jaren 1950 en in de jaren 1960 vond een belangrijke modernisering van het bedrijf plaats, met inbegrip van de overgang naar vrachtwagenbehandeling in de archipels en een meer mechanische sorteer van inkomend hout. De volgende belangrijke stap in de ontwikkeling vond plaats in het begin van de jaren zeventig, toen grote investeringen werden gedaan om het bedrijf verder te moderniseren. Helaas werden deze investeringen te zwaar en eindigden ze met een faillissement in 1986. Er werden verschillende pogingen gedaan om de zaak opnieuw op te starten, maar uiteindelijk werd de zaag in 1993 stopgezet.