Silforsdammen, Långhed

Doorheen de geschiedenis hebben mensen altijd willen ontwikkelen en gebruiken natuurlijke hulpbronnen zoals water om hun leven het beste te verbeteren. Hierdoor is de sociale ontwikkeling vooruitgegaan.

Hässjaån, die hier passeert, is 45 km lang, is in vele opzichten gebruikt in de geschiedenis. Bij de brug in Silfors eindigde de rivier waarschijnlijk de eerste keer in het begin van de 19e eeuw met stammen. Om de kracht vast te leggen werd een waterwiel gebruikt dat de zagerij voedde.

De huidige bouw werd waarschijnlijk gebouwd in de jaren 1930. Silforsdammen produceerde elektriciteit voor de zagerij van 1918 tot de jaren tachtig, maar is momenteel niet in bedrijf.

De rafting in Hässjaån begon in de jaren 1880 en was belangrijk voor het beheer van de houtindustrie houtindustrie in Zweden, maar ook lokaal naar Silfors zagerij. Het bezit van bossen bood de boseigenaar een kans op inkomsten en loonarbeid aan mensen die een baan kregen.

Bij de vijver kwam het hout voor transport naar de zagerij in Silfors. Het hout werd via het rooster naar het zaaggebied geleid. Om de toegenomen hoeveelheid hout te verwerken werd later een doorgang van de goot en het kanaal toegevoegd. Dit passeren is de overblijfselen van en wordt meer verteld over op de rafting brug langs de promenade.

Net bij het gedicht, gedicht tegen de vijver walvis, was er een gedeelde wasserij voor dorpelingen die eind jaren zeventig eindigden. Wie zich zou wassen nam zijn eigen hout om het water in de panwanden te verwarmen. De wasserij agent was verschillende vormen van soda en luit die kon worden gekocht in het kleine handelsdomein, de Hedbacka's diverse handelstak, in Silfors.

Naast de houtskool ventrikels werd ook gebouwd en de morsen werden genomen van de zaag. De kolen werden aan Alfta doorgegeven met paard en wagen voor verder transport op de spoorlijn die eind 19e eeuw werd voltooid. Het lijkt erop dat er hier sprake is geweest van kolen als er zwarte stoppels in de grond.

Ongeveer 750 m ten noordoosten van de vijver, langs de weg, kunt u het hout terug te nemen. Er was mechanische en grondsortering op een groot vlak oppervlak. Nog verder weg waren er kolenwoningen waar de arbeiders woonden.

Momenteel, in 2025, worden er discussies gevoerd over oude vijvers en water in heel Zweden. Hoe het eruit zal zien bij de vijver in Silfors is onduidelijk op het moment van schrijven.