Flottningsrännan, Långhed

De moderne en belangrijke rafting goot werd gebouwd. Hässjaån is een van de grootste houthakkers. In 1922 besloot Silfors naar De drijvende verbinding had een rafting goot / kanaal nodig, een "passover" om een grotere hoeveelheid hout te verwerken. Een kanaal werd gegraven en omgekocht van het bovenste uiteinde van Sillen naar de net stroomafwaartse zagerij. Het onderste deel werd omgekocht met modderwerk en sommige delen werden met de hand opgegraven. Sommige delen waren gestenigd en de boogstenen brug werd gebouwd in 1924.

Het sorteren van het hout begon in het bovenste deel van Sillen, de zogenaamde interpunctie, waar het hout werd gesorteerd, niet aan de Silfors zagen, maar in plaats daarvan doorgegeven via het rafter. Daarna belandde het hout weer in Hässjaån en verder in de Noordzee waar het werd gesorteerd en getrokken naar lokale zagerijen of verder uit in Voxnan en vervolgens naar het Licht. In Segersta werd het hout gebundeld voor verder transport naar de zee waar grote bowser boten zorgden voor de bosjes en reed het naar eindgebruikers, zowel noord als zuid.

In 1963 eindigde de vloot in Hässjaån en de rafting goot had zijn taken volbracht door het hout voorbij de zaag te vervoeren voor meer dan 40 jaar.

De zaag ging toen over naar een meer grond-based hout handling en vrachtwagentransport vertrok.

Hier vind je de film uit de Silfors arbitrage waar Karl-Erik Johansson en Margareta Englund praten over de marine en marine goot.